VADER DRAAGT WEES

Mijn ouders gaan nu beiden
over vroeger op de aarde.
 
Zij hebben zo geliefd
geleefd. In de
verleden tijd.
 
En in memoriam zo
schoon maar ik blijf
levend over. 
 
Heb foto’s en spullen in een
gekoesterd koffertje gedaan. En
zacht weg niet weg gedaan.
 
Gaat het nu altijd over
vroeger? Immers zijn zij er
niet meer maar nee Hij ís.
 
O de toekomst! Al gaat het 
hart nog in het zwart. Hij woont.
 
Daar binnen in en noemt
zich Vader van de wees.
 
De nabestaande houdt
Hij staande.
 
Op handen weet ik
mij gedragen.
 
Wie draagt nu
wat en Wie?
 
God mijn God! Ik
geef Ú eer.
 
Psalm 146:9

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *