VUUR VAN VOORBEDE


Hebreeën 13:3 

Ik probeer mij gevangen te voelen. En mee te lijden met martelingen. Met het gevoel gescheiden te worden van wat mij lief is.
Alsof ik zélf! 

Vaak lees ik berichten over vervolgden.
Want het zijn mn broers en mn zusjes. Mn neefjes en nichtjes. 

Familie. Van Jezus nog wel. Daar ben je betrokken bij.
Mijn hart breekt bij de verhalen en bij de gevoelens die er zullen zijn. Het jouwe ook waarschijnlijk. Of verberg je je voor deze nood? 

Er is ook zoiets moois.
Mijn hart warmt ook op. Van de gebeden. Heel zeker zullen onze gebeden hun harten bereiken en heel zeker bidden vervolgden voor het vrije westen.

Er gebeurt wat als wij bidden. Dat weet ik gelovig. Wie bidt ontvangt! Deze belofte wordt nu wel bijzonder uitgebreid. Wie (voor) bidt, ontvangt- maar de ontvanger van het gebed ontvangt eveneens. Een vuur van liefde. Dat is een grote schat. Van Jezus. 

Ik kan mijn geliefden niet lang missen -verknocht als ik ben-  Wij houden van de vrijheid. 

Neem nu Asia Bibi. Volop in het nieuws. Zij zit al talloze dagen. Gevangen in een leugen. Asia mist haar geliefden bijna zes jaar. Hoe is dat? Dat is niet. Niet voor te stellen.

Wel is één ding zeker. Zij mist de hemel niet. Zij komt er wel. Misschien al bijna.
En dan- heel vreemd- ben ik bijna jaloers.