WANT VAN Ú IS DE KRACHT

Wat weet ik van een rouwproces? Het missen van mensen – dingen – huizen – banen – dromen en gezondheid? En hoe verhoudt zich dat tot de voortschrijdende tijd die ook nog schijnt te slijten? 

Na 17 jaar begrijp ik mensen die iets missen. Het maakt niet uit wat. Wat gemist wordt is een gat. Een leegte als opdringer, mededinger. Domper op je levensvreugde. 

Het gat – ofwel de feiten op een rij- je weet niet welke rij. Gevoeld wordt de eindeloosheid- onverbiddelijkheid- je machteloosheid. 

De onomkeerbaarheid van de feiten. Iets of iemand komt nooit meer met jou. Wat had kunnen zijn is niet. Dit – moet ik toegeven – is een eenzaam gat. Een ongewenste diepte die zwaar maakt en traag, niet wetend hoe. 

Op welke kracht gaan wij dan verder? Men zegt wilskracht. De doorzetter. De dappere. 

Ik noem God die zich de kracht Eigent en Deelt. Amen. Want van Ú is de kracht. Hij blijkt -alweer!- de Levensbron. De Vreugdeverschaffer en Hemelreminder.
Jezus mijn Heer. Ú. Onverbloemd de Waarheid.

Reis liefdevol getroost. Een rouwproces.

Dit zijn voor mij
wat feiten op een rij.