MOEDERS NALATENSCHAP

Mijn moeder eindigde dement. Daarom denk ik niet dat zij in haar laatste levensfase nog nadacht over de opdracht die ze mij al vroeg in mijn jeugd meegaf. Zorg dat je leven- je willen en streven- als ’t wendt ten ende- je niet berouwt.

Het staat in mijn poëzie album en dit bezielde haar: Woord, man en kinderen. Nu kijk ik terug op haar leven. Wat zij ook deed of naliet. Het draaide altijd om Woord, man en kinderen. Een voorbeeld op mijn Moederdag.

Zij is mijn blijvende nalatenschap. Want in mij huist dat willen en streven. Juist wat zij wilde en nastreefde. Misschien nog het meest omdat zij het voorbeeld gaf en ik daarover kan zeggen dat het een goed willen en streven was.

Wat wil ik, streef ik na? Met het oog op het einddoel. Alvast voorbereidend mijn vertrek. Ik ken de pijn van een kind die ouders verliest. Nog steeds ben ik er stil van.

Maar ik ken ook de vreugde van haar nalatenschap! Op Moederdag wil ik dit nalaten aan andere moeders.